ฉันมัน...

posted on 05 May 2013 22:02 by peachjiko in BP
 
 
 
โตมาจนป่านนี้..
 
เพิ่งรู้ตัวว่าห้ามใจตัวเองไม่เป็น
เผื่อใจกับความสัมพันธ์ไม่ได้
 
 
เมื่อตัดสินใจที่จะรักแล้ว ก็จะรักทั้งหมดใจ
เมื่อความรู้สึกมันเกิดขึ้นแล้ว ก็จะฝังแน่นอยู่ข้างใน
ไม่ยอมเลือนหายไป
 
ต่อให้ถูกทำร้าย ต่อให้เจ็บปวดมากเท่าไหร่
ความรู้สึกไม่เคยลดน้อยลงไป
 
แม้กระทั่งตอนนี้
..ก็ตาม
 
 
 
คุณคงไม่รู้ว่าฉันเป็นคนอย่างนี้
 
...ไม่แปลก...
 
เพราะฉันเองก็เพิ่งรู้ตัวเช่นเดียวกัน
ซึ่งก็เป็นเธอ คนทีทำให้ฉันรู้
 
ขอบคุณนะ ;)
 
 
..
....
......
 
 
 
เรื่องของฉันและเธอ
ทุกอย่างมันรวดเร็ว ...เกินไป
 
เรารักกันเร็วเกินไป
 
ความสัมพันธ์เราก้าวหน้าเร็วเกินไป
 
และแน่นอนว่า มันจบลงเร็วเกินไป ..ด้วยเช่นกัน
 
 
 
ใครก็บอก เธอคงไม่ได้รักฉันอย่างที่เคยพร่ำบอกกัน
แต่น่าแปลกที่ฉันกลับรักเธอมากอย่างน่าตกใจ
 
อย่างน่าใจหาย
 
และเจ็บปวด
 
 
 
 
 
ถ้าหากใคร ๆ รู้ว่าตอนนี้ฉันยังร้องไห้อยู่ทุกวัน
ยังคิดถึงเธออยู่ทุกเวลา
ยังรักเธออยู่ไม่เปลี่ยนแปลง
 
ฉันคงกลายเป็นมนุษย์ที่น่าสมเพชคนหนึ่ง
 
ที่มัวแต่หลงงมงายกับความรักชั่วครั้งชั่วคราว
ที่เกิดขึ้นและจบลงอย่างรวดเร็ว
 
 
แม้แต่ตัวฉันเองยังไม่เคยคาดคิด 
ว่าจะรักเธอมากขนาดนี้
ว่าจะฝั่งใจกับเธอได้มากขนาดนี้
 
ข้างในลึกมันยังเชื่อมั่นอยู่ว่าเธอจะกลับมา
ยังคิดว่าจะได้เธอคืนกลับมาอยู่ในชีวิตเหมือนเดิม
 
 
ฉันมันน่าสมเพช
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันก็ไม่รู้ว่า
 
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้
ยังจะให้เรื่องทุกอย่างมันเกิดขึ้นไหม ?
 
ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะคิดว่าไม่น่าปล่อยให้อะไร ๆ มันเกิดขึ้นเลย
แต่ถ้าฉันได้กลับไปยืนตรงจุดนั้นอีกครั้ง
เรื่องก็คงดำเนินไปอย่างเดิม 
ฉันคงห้ามตัวเองไม่ให้เดินเข้าไปหาเธอไม่ได้อยู่ดี
 
ยังจำวินาทีแรกที่เจอกันได้เป็นอย่างดี
และยังจำวินาทีสุดท้ายที่เจอกันได้แม่นยำ
เช่นเดียวกัน
 
 
 
ถ้าฉันมีโอกาสอีกครั้ง
 
ฉันก็ยังอยากได้ยินคำว่ารักจากปากของเธออยู่ดี
ยังอยากกอดเธออยู่ดี
อยากเห็นรอยยิ้ม ฟังเสียงหัวเราะ
เดินจับมือไปไหนมาไหนกับเธออยู่ดี
 
...ฉันคงห้ามใจไม่ให้รักเธอไม่ได้อยู่ดี
 
 
ฉันมันน่าสมเพช
 
 
 
 
 
 
 
 
ทุกวัน
ฉันยังเอาแต่คิดว่า
 
'ถ้าย้อนเวลากลับไปได้...'
'ถ้าวันนั้นฉันไม่ทำแบบนั้น...'
'ถ้าวันนี้เรายังคบกันอยู่...'
'ถ้าวันหนึ่งเธอกลับมา...'
 
ฉันยังเอาแต่ฝันในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ฉันยังคงสงสัยว่า
 
'เธอจะคิดถึงฉันบ้างไหม ?'
'เห็นอะไรที่เราเคยทำด้วยกัน 
จะนึกหน้าฉันขึ้นมาบ้างหรือเปล่า ?'
'เสียใจบ้างไหมที่วันนี้เรากลายเป็นคนแปลกหน้า ?'
'อยากกลับมาเป็นแบบเดิมไหม ?'
 
'เคยรักฉันจริง ๆ ...บ้างหรือเปล่า ?'
 
 
ฉันมันน่าสมเพช
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันได้แต่ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้จนแทบขาดใจ
ร้องตะโกนเรียกเธออยู่ในใจ
ขอร้องอ้อนวอนให้เธอกลับมา

 
ฉันมันน่าสมเพช
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เรารักเธอนะบอสซี่ กลับมาหาเราได้ไหม 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Tags: bp 1 Comments

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้ว
รู้สึก
เหมือนเจอกับตัวเองในอดีต...
Hot! Hot! Hot!

#1 By faiiside on 2013-05-06 22:43