เ ธ อ

posted on 02 Apr 2013 14:16 by peachjiko in BP
 
 
 
 
 
 
 
"พับผ้าห่มด้วยนะ !"
 
"กวาดห้อง ถูห้องบ้างสิเธอ"
 
"เปิดเดอะซิสยัง"
 
"ทำงานได้แล้วเธอ เดี๋ยวก็ไม่จบหรอก"
 
"ไปล้างจานป่ะ"
 
"ใส่เสื้อนอนด้วยนะ !"
 
 
ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงไม่ได้เรื่องมากขนาดนี้มาก่อน
จนกระทั่งได้มาเจอกับเธอ
 
เธอที่คอยพร่ำบ่นให้ฉันทำนู่นทำนี่
ฉันที่มักแอบยิ้มกับประโยคพวกนั้นเสมอ ๆ
 
ฉันชอบเวลาที่เธอบ่น ฉันชอบเวลาที่เธอสั่งให้ฉันทำนู่นนี่
เพราะทั้งหมดนั้น ฉันสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่แฝงอยู่
ฉันชอบเวลาที่เธอมาคอยดูแล
 
ราวกับว่าฉันสำคัญมาก ๆ สำหรับเธอ
 
นั่นอาจเป็นหนึ่งในเหตุผลหลาย ๆ ข้อ แต่เป็นข้อที่สำคัญที่สุด
ที่ทำให้ฉันไม่ยอมทำตามคำพูดของเธอง่าย ๆ
 
นั่นเป็นเพราะ
ฉันอยากให้เธอบ่นฉันอีกเยอะ ๆ
 
 
 
 
ในบางครั้งที่เธอบ่น
มากเข้าฉันก็ตอบกลับเธอไปว่า "ฉันเป็นพี่เธอนะ !"
 
แล้วเธอก็จะสวนกลับมาทันที..
 
"ฉันเป็นแฟนเธอนะ !"
 
"นี่เป็นห่วงนะ"
 
"ถ้าไม่มีเราคอยดูแล เธอจะอยู่ยังไงเนี่ย"
 
 
.
.
.
 
 
 
 
 
 
วันนี้ตื่นมาฉันพับผ้าห่มแล้วนะ
 
กวาดห้องเรียบร้อยแล้วด้วย
 
ทีสิสก็เสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว ฉันเรียนจบแล้วนะ
 
จานก็ล้างแล้ว
 
แล้วเมื่อคืนฉันใส่เสื้อนอนด้วยนะเธอ
 
 
 
เห็นไหม ?
 
ฉันทำตามที่เธอเคยบ่นหมดแล้วนะ
ฉันดูแลตัวเองได้แล้ว เธอไม่ต้องมาคอยเหนื่อยใจกับเรื่องพวกนี้แล้วนะ
 
เพราะอย่างนั้น ...
 
 
 
 
 
 
 
 
กลับมาหาเราได้ไหม ?
 
 
 
 
ต่อไปนี้เราสัญญาว่าเราจะไม่ทำตัวให้เธอต้องเหนื่อยใจอีกแล้ว
 
อย่าทื้งเราไปเลย 
ช่วยกลับมาดูแลเราอย่างเดิมได้ไหม
 
เราอยู่ไม่ได้ ไมได้จริง ๆ 
ช่วยกลับมาหาเราที
 
เราคิดถึงเธอ
เรารักเธอ
 
 
 
ได้โปรด 
...
 
บอส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เธอลืมมันได้จริง ๆ เหรอ ?
 
 
 
 
 
 
 
10 ปีที่รู้จักกันมา
 
อนุเสาวรีย์ที่เจอกันครั้งแรก
 
เทอร์มินอลที่เดินด้วยกันทุกครั้ง
 
ช่วงเวลาในโรงหนัง
 
ป้ายรถเมล์หน้าบ้านฉัน
 
วันที่เราคบกัน
 
โคโค่ที่ไปกินด้วยกันบ่อย ๆ
 
สเวนเซ่นเปลี่ยนทุกอย่างเป็นวิปครีม กับไอติมแคนตาลูป มอคค่าอัลมอนด์ 
 
515 ที่เธอนั่งมาส่งฉันทุกครั้ง
 
ไลน์ป๊อปที่เธออวดฉันเสมอ ๆ

โทรคุยไลน์กันทั้งวันทั้งคืน
 
สติกเกอร์ตัวเดิม กับ คำพูดเดิมที่ใช้ลากันก่อนเข้านอน
 
คำพูดติดปากที่เราเคยใช้
 
ทวิตเตอร์ที่เธอสมัครมาเล่นกับฉัน
 
อินตราแกรมที่ลงรูปเราไปเที่ยวด้วยกัน
 
เฟซบุ๊คที่เคยขึ้นสถานะว่าเป็นแฟน
 
รูปคู่ที่เคยใช้
 
เกษตรแฟร์ที่เคยไป
 
เดอะมอลล์ที่ไปกินข้าวกับครอบครัวเธอ
 
ศรีราชา อ่าวอุดม สุชาญเพลส
 
กาแฟปั่นใส่ไข่มุข กับ มอคค่าปั่นหวานน้อย
 
ไอแก่ที่ขี่มารับฉัน
 
เล่นแต่งหน้ากัน
 
จิ้มจุ่ม กับ ไส้ทอดกระเทียม
 
เธอกินเร็ว ฉันกินช้า
 
เธอกินเผ็ด ฉันไม่กินเผ็ด
 
เคสไอโฟนรูปหน้าฉัน
 
แฟ้มสีแดงที่ใช้คู่กัน 
 
ติ้งเนคไทที่เธอให้มา
 
ปิ๊กกีตาร์ที่เธอเคยใช้
 
เสื้อตัวนั้นที่ฉันซื้อให้
 
ไปตกปลาที่บึงสำราญ
 
 
 
 
ทุกข้อความ ทุกคำพูด ทุกการกระทำ
 
 
"ทุกวันนี้มีความสุขดี"
 
"เรามีความสุขที่มีเธอเป็นแฟนนะ"
 
"คบกันไปนาน ๆ นะเธอ"
 
"อย่าทิ้งหนูนะ"
 
"ตอนนี้เรารักเธอมากนะ"
 
 
 
 
 
..ทุกอย่าง..
 
 
เธอทิ้งมันไปหมดแล้วจริง ๆ เหรอ 
ทำไมฉันยังจำทุกอย่างได้ดีเลยล่ะเธอ ?
 
 
มันจะไม่มีช่วงเวลาแบบนั้นเกิดขึ้นอีกแล้วจริง ๆ เหรอ 
 
 
...
 
 
 
อย่างน้อย
เธอช่วยกลับมาบอกกันทีได้ไหม ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
เพราะอะไรที่ทำให้เธอเปลี่ยนไป
 
เพราะอะไรเธอถึงตัดฉันได้อย่างไม่ใยดี
ทุกสิ่งที่เคยทำด้วยกันมา
 
มันไม่มีค่า
ไม่มีความหมายเลยเหรอเธอ
 
 
ตอนนี้ฉัน
 
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันผิดอะไรที่ตรงไหน
เธอกำลังคิดอะไรอยู่
 
เป็นเพราะอะไร หรือ ..ใคร 
 
 
 
 
 
อย่าเฉยชาแล้วหายกันไปแบบนี้ 
ฉันทำใจไม่ได้จริง ๆ 
 
 
 
กลับ มา ได้ ไหม
 
 
 
บอส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..

Tags: bp 0 Comments

Comment

Comment:

Tweet