จมดิ่ง

posted on 02 Oct 2011 22:41 by peachjiko in FlashFiction
 
 
 
 
 
 
 
 
จมดิ่งสู่ความมืดมิด
ณ ที่แห่งนี้ 
มีเพียงตัวฉันและความว่างอันยาวไกล
 
 
เพียงแค่รู้สึกเท่านั้น
ฉันไม่สามารถรับรู้ได้ว่านิ้วมือของฉันอยู่ที่ไหน
ยืนแขนออกไปจนสุด ไขว่คว้าไปรอบกาย
ไม่สามารถสัมผัสได้เลยกับสิ่งใด
 
 
ใครก็ได้
 
 
ที่นี่ช่างเหน็บหนาว อ้างว้าง และเงียบสงัด
เหมือนจะรับรู้ แต่กลับไม่รู้
คล้ายว่ามีเสียงอยู่ไกล ๆ แต่กลับไม่ได้ยิน
 
 
 
 
เจ็บ
 
ใครก็ได้
 
 
 
นี่ฉันกำลังลืมตาหรือหลับตาอยู่กันแน่นะ
ทำไมมองอะไรไม่เห็นเลย
 
 
 
ทรมาน
 
 
 
ฉันไม่สามารถรับรู้ถึงอากาศรอบตัว
มีบางอย่างอยู่เต็มภายในจมูกและปาก
มันทั้งแสบและร้อน
 
ฉันยังคงไขว่คว้า ตะเกียกตะกาย
ยื่นแขนออกไป
ยึดจับความมืดมิดรอบตัว
 
 
 
...ไม่มีสิ่งใด...
 
 
 
 
 
 
นี่ฉันทำอะไรลงไป ? ... ถ้าย้อนเวลากลับไปได้
 
ฉันจะ ....
 
 
 
ไม่ ไม่  ทรมาน
 
 
เจ็บ
 
 
ใครก็ได้ ..
 
 
..ใครก็ได้
 
 
ช่วยฉันด้วย ...........................
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง สู้สู้

big smile

#5 By LittleDevil on 2011-10-03 08:06

เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง สู้สู้

big smile

#4 By LittleDevil on 2011-10-03 08:05

มองมาทางนี้สิ เห็นมั๊ย??
ยังมีอีกมือที่พร้อมจะดึงคุณออกมา

#3 By ThE BaLL on 2011-10-02 23:31

Hot! Hot! Hot! Hot!
เศร้าครับ

#2 By Rapbitan on 2011-10-02 23:16

แล้วตกลงอยู่ที่ไหนกัน ถึงได้ดูมืดจัง^^

เดี๋ยวอาการเจ็บก็จะหายไป พร้อมกับความมืดที่หายไปเช่นกันเนาะ

#1 By turtlesealand on 2011-10-02 23:16