Register in my mind

เพราะโลกยังคงหมุน และคนก็ยังต้องตาย

วินาทีแรกที่ได้รู้ข่าวสำคัญ ‘ไมเคิลตายแล้ว’
ความรู้สึก ณ ตอนนั้นไม่ต่างกับได้รู้ว่า.. เมื่อคืนนี้ฝนตก

อาจเพราะเขาจากไปในที่ที่ห่างไกลหลายพันไมล์
อาจเพราะไม่ใช่แฟนเพลง รู้จักเขาเพียงฉาบฉวย
จึงไม่รู้สึกรู้สากับการลาลับของดาวเจิดจรัสบนโลกคนหนึ่งคนนี้

กลับบ้าน – เปิดทีวี – ดูข่าว
ทุกช่อง ทุกรายการ ทุกช่วงเวลา ล้วนแต่มีข่าวของไมเคิลทั้งสิ้น
เมื่อตั้งใจนั่งดู ตั้งแต่การประมวลภาพผ่านบทเพลง ความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้น
จนถึงวันนี้.. วันที่เขาจากไปอย่างสงบ

ความรู้สึกเหมือนไม่อยากเชื่อ ผุดขึ้นมาในใจหลังจากดูรายการนั้นจบ
‘เออ... เขาตายแล้วจริงๆ น่ะเหรอ’
‘ก่อนหน้านี้เขาดัง เป็นซูเปอร์สตาร์มากเลยนะ’
‘กำลังจะมีคอนเสิร์ตใหญ่ในอีกไม่นานนี่แล้ว ตายได้ยังไงเนี่ย’

สุดท้ายก็หวนนึกขึ้นมาได้ว่า...
‘คนเราไม่ว่าใครก็ต้องตาย และเขาก็ตายแล้วจริงๆ’
ชีวิตคนเรามันก็แค่นี้... ต่อให้ก่อนหน้าจะโด่งดังเป็นที่รู้จัก มีแฟนเพลงมากมายแค่ไหน
สุดท้ายเขาก็หนีไม่พ้นความตายที่ต้องเผชิญ

โลกหมุนไปทุกวัน ในทุกวินาทีก่อเกิดเรื่องราวทั้งสุขและเศร้า
และเราก็อยู่ในวงโคจรนั้นอย่างปฏิเสธไม่ได้