Register in my mind

29 กุมภาพันธ์...

วันแสนธรรมดาที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก ..

มันอาจจะเป็นวันแสนสำคัญของใครบางคนที่รอคอยมานานถึง 4 ปีเต็ม

พอนึกอย่างนั้น...

ฉันเองก็อยากทำให้ ‘วันแสนธรรมดาที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก' นี้

กลายเป็นวันพิเศษของฉันบ้าง

เปลี่ยนมันให้เป็นวันสำคัญที่ฉันจะตั้งตารอให้มันมาถึงในอีก 4 ปีข้างหน้า

ด้วย ณ เวลาตอนนี้ อีกไม่นานก็จะเข้าวันใหม่

แล้ว ‘วันแสนธรรมดาที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก' นี้ก็จะจบสิ้นลง

หากจะปล่อยให้เวลาให้ผ่านพ้นไปโดยได้แต่คิด

ไม่ลงมือทำให้มันกลายเป็นวันพิเศษอย่างที่ตั้งใจ มันก็คงจะน่าเสียดาย...

มือถือเครื่องเล็กที่วางอยู่ตรงหน้า ถูกหยิบขึ้นมา

ข้อความ Msn สั้นๆ ที่ถูกเขียนจนเต็มอัตรากำหนดต่อ 1 ข้อความ

ถูกส่งไปให้ใครบางคนที่ป่านนี้อาจกำลังนอนหลับอยู่

‘ รักเธอจัง...

หวังว่าวันนี้ในอีก 4 ปีข้างหน้า จะได้มีโอกาสบอกรักเธอแบบนี้อีกครั้ง '

ข้อความถูกส่งไปที่เบอร์เดิม ที่ฉันยังจำมันไม่ได้สักที

อดไม่ได้ที่จะมีรอยยิ้มแตะแต้มบนริมฝีปาก

หวังว่าเจ้าของเบอร์ เมื่อเปิดอ่านข้อความนี้จะมีรอยยิ้มเผื่อแผ่กลับมายังคนส่งบ้าง

ฉันวางโทรศัพท์ลงที่เดิม..

เสียงเตือนว่ามีข้อความใหม่เข้า ดังขึ้นหลังจากที่ว่างมันสงบนิ่งอยู่ที่เดิมราว 3 นาที

‘ Belive me, in love

"rak na ~ too" '

รอยยิ้มกว้างขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ ข้อความตอบกลับจากเจ้าของเบอร์ที่ฉันจำไม่ได้

แม้ว่า ‘ความเชื่อ' ของเธอจะตกตัว e

แต่ฉันจะลองเชื่อเธอ เชื่อในรักของเธอดูสักครั้ง...

‘วันธรรมดาที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก' กลับกลายเป็น ‘วันพิเศษ'

เพียงแค่ได้บอกรักใครสักคน

และสัญญาต่อกันว่า

‘วันธรรมดาแสนพิเศษที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก'

ใน 4 ปีต่อจากนี้..

ฉันจะได้บอกรักเธออีกครั้ง...

: )