คิดถึงคุณ...คนแปลกหน้า
posted on 16 Sep 2007 18:31 by peachjikoความสัมพันธ์ของคนสองคนมันเหนียวแน่นและยืนยาวได้ขนาดนี้เลยเหรอ....
...
คำถามนี้ผุดขึ้นมาในความคิดของฉัน....หลังจากที่รีเฟรชหน้าเว็บบอร์ดประจำแล้วพบว่ามีข้อความส่วนตัวเข้ามาใหม่ ฉันรู้ได้โดยทันทีว่ามันถูกส่งมาจากคุณอย่างแน่นอน
คุณ...คนที่ฉันไม่เคยรู้จัก
...
ฉันเองก็ไม่รู้ว่าคุณจะจำได้ไหม... ครั้งแรกที่ฉันและคุณได้คุยกันบน Msn คุณถามฉันว่ารู้ไหมคุณคือใคร ก็จะใครซะอีกล่ะ...ถ้าไม่ใช่คนที่เข้ามาติชมนิยายของฉันคนนั้น
คุณหัวเราะ....
ฉันจำได้ถึงความรู้สึกคุ้นเคยในช่วงเวลาที่ได้คุณกับคุณครั้งแรก น่าแปลก...จากคำพูดทุกๆ คำของคุณ ฉันจับได้ถึงความแตกต่างมากมายระหว่างกัน คุณแสนจะเป็นผู้ใหญ่ในขณะที่ฉันเป็นเพียงเด็กเล็กๆ ที่คอยตั้งคำถามให้คุณตอบ
เนิ่นนาน... กว่าบทสนทนาครั้งนั้นของฉันและคุณจะสิ้นสุดลง พร้อมๆ กับการได้คุยโต้ตอบกันโดยที่คุณนั่งอยู่หน้าจอฝั่งตรงข้ามเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันไม่เคยได้คุยกับคุณใน Msn อีกเลย....
...
12 ธันวาคม 2548 22 :16 ข้อความแรกจากคุณในกล่องข้อความส่วนตัวของฉัน สวัสดีครับ เพียงคำเดียวสั้นๆ แต่มันกลับทำให้รอยยิ้มติดค้างอยู่บนใบหน้าฉันได้นานกว่าที่คิด
นี่คือจุบเริ่มต้นการส่งข้อความหากันและกันของคุณกับฉัน....
...
อาทิตย์ล่ะ 1 ครั้งโดยประมาณ ไม่เคยมากไปกว่านั้นและไม่เคยน้อยลงไปกว่านี้ กับข้อความยาวเหยียดที่ส่งถึงกันเพื่อถามไถ่ความเป็นไปในชีวิต
คุณกำลังทำงานหนัก... ส่วนฉันกำลังใช้ชีวิตสดใสอยู่ในวัยมัธถยมต้น...
ฉันไม่เคยรับรู้เรื่องราวของคุณ ว่าคุณเป็นใครกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน ฉันรู้เพียงว่าตลอด 1 สัปดาห์มานี้คุณรู้สึกอย่างไร เหน็ดเหนื่อยกับงานมากน้อยแค่ไหน มีปัญหาอะไรบ้างในชีวิต...รวมถึงคำพูดหรือประโยคดีๆ ที่ส่งผ่านความห่วงใยให้กันและกันเสมอมา
พอๆ กับที่คุณเองก็ไม่เคยรับรู้เรื่องราวของฉันมากน้อยไปกว่ากัน...
...
ทุกครั้งที่ได้อ่านข้อความจากคุณฉันมักได้รับอะไรมากมายจากตัวอักษรเหล่านั้น ฉันเหมือนกับได้รู้จักตัวเองผ่านตัวตนของคุณ เรื่องราวของคุณ และนั่น...มันก็เป็นเครื่องตอกย้ำชั้นดีว่าคุณกับฉันแตกต่างกันมากมาย แต่ถึงอย่างไรรอยยิ้มก็ยังไม่เคยเลือนหายไปจากใบหน้าของฉันอยู่ดี....
...
16 กันยายน 2550 16 : 25 ข้อความล่าสุดจากคุณ... เนื้อความยังคงบอกเล่าความเป็นไปในช่วงนี้ของคุณ พร้อมกับคำตอบจากเรื่องราวของฉันผ่านประโยคข้อคิดดีๆ ดังเช่นทุกครั้ง รอยยิ้ม...ก็ยังคงแตะแต้มบนใบหน้าฉันเหมือนเดิม
...
แต่ฉันก็เพิ่งมานั่งสังเกตในวันนี้เอง... เวลาเกือบ 2 ปีที่ผ่านมากับข้อความที่ส่งหากันในทุกๆ อาทิตย์ของคุณและฉัน ในขณะที่เรายังเป็นเพียงคนแปลกหน้าต่อกันตลอดมา แต่ความห่วงใยผ่านเรื่องราวของกันและกันยังคงถูกส่งหาในทุกๆ ช่วงเวลาที่เหมือนเป็นของเรา โดยที่ไม่เคยรู้จักหน้าตาหรือแม้กระทั่ง...ชื่อ...
ฟังดูตลกนะ ที่คนสองคนจะพูดคุยกันโดยที่ต่างคนต่างแทบไม่เคยรับรู้เรื่องราวของอีกฝ่ายเลย ได้ยาวนานขนาดนี้ แต่มันก็เกิดขึ้นแล้วกับตัวฉันเอง...
...
ฉันก็ได้เพียงแค่หวัง... เรื่องราวของคุณและฉันจะยังคงดำเนินต่อไปเช่นนี้ ฉันไม่รู้ว่ามันจะยาวนานสักเท่าไหร่ ฉันไม่หวังว่าจะได้รับรู้ตัวตนของคุณเพิ่มขึ้นหรือไม่
ฉันเพียงแค่อยากเก็บเรื่องราวแบบนี้เอาไว้... จนกว่าทุกๆ อย่างจะถึงเวลาที่ต้อง...จบสิ้นลง...
...
....
ขอบคุณทุกเรื่องราวที่ผ่านมาและต่อไปของคุณและฉัน
In My Heart
.
เราก็มีความทรงจำแบบนี้บ้างเหมือนกัน
ไม่คล้ายและไม่เหมือนอะนะ
แต่ว่า ขอให้ความทรงจำดีดีอยู่นานๆนะคะ
#1 By ~•GoldfishOu•~ ใบไม้ที่สดใส on 2007-09-16 19:00