F o l l o w i n g
posted on 06 Jul 2008 19:48 by peachjiko in Article
ฉันกำลังวิ่ง
...
ท่ามกลางความมืดมิดรอบข้าง ฉันสัมผัสได้ว่าตัวฉันกำลังวิ่ง
เสียงหอบหายใจ เม็ดเหงื่อที่ผลุดพราย
สายตาของฉันที่มองตรงไป สองขาของฉันที่ก้าวออก
แผ่นหลังของใครบางคนกำลังวิ่งอยู่ข้างหน้า
ฉันกำลังวิ่งตามแผ่นหลังอันเลือนลางนั้นอยู่
...
แรกเริ่มเดิมที
ฉันจำได้ว่าตัวฉันกำลังเดินเอื่อยเฉื่อย ไปตามทางอย่างไร้จุดหมาย
ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่อาจรู้ได้
ที่เงาของใครบางกำลังเดินอยู่ใกล้ๆ กัน
ฉันเริ่มให้ความสนใจกับใครคนนั้น ตั้งแต่วันที่ฉันรับรู้ถึงตัวตนของเขา
...
ฉันรู้สึกได้ว่าคุณเดินเคียงไปกับฉัน ตามทางอันมืดมิดนั้น
...
แต่ก็เพียงไม่นาน
เมื่อความสนใจที่ฉันมี เริ่มทุ่มเทไปทางคุณเพิ่มมาขึ้นเรื่อย ๆ
ความรู้สึกออกห่างก็เพิ่มมากขึ้นตาม
ฉันก้มลงสังเกตุปลายเท้าของตัวเอง
มันเริ่มก้าวออกเร็วขึ้น เร็วขึ้น ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ?
หันไปมองปลายเท้าของคุณ จากที่ฉันเคยคิดว่าจังหวะก้าวเดินเราเท่ากัน
วันนี้มันกลับกลายเป็นว่าคุณกำลังก้าวเร็วกว่าฉัน
...
หนึ่งก้าว
...
สองก้าว
...
สามก้าว
...
ไปเรื่อยๆ จนฉันไม่สามารถนับจำนวนความห่างครั้งนี้ถูก
รู้ตัวอีกที เท้าของฉันก็กำลังออกวิ่ง
.. วิ่ง วิ่ง วิ่ง ..
ไล่ตามแผ่นหลังของคุณที่ห่างออกไป มากขึ้น มากขึ้น
...
ฉันเหนื่อย
การออกวิ่งมันไม่ง่ายเลย หากต้องทำติดต่อกันเป็นเวลานาน
แล้วตอนนี้ร่างกายของฉันกำลังเรียกร้องให้หยุด
แต่ไม่... ฉันไม่หยุด
ในเมื่อแผ่นหลังของคุณอยู่ตรงหน้าฉัน หากฉันออกแรงวิ่งให้มากขึ้น
ระยะทางของฉันและคุณคงจะแคบลง
...
ก็แค่หลอกตัวเอง
ในความเป็นจริงแล้วระยะห่างนั้น ไม่เคยแคบลงเลย
มีแต่กว้างขึ้นตามเวลาที่ผันผ่าน
ฉันละสายตาจากแผ่นหลังของคุณเป็นครั้งแรก
สิ่งที่ฉันได้เห็น ไม่ได้มีเพียงแค่ฉันคนเดียวที่กำลังออกวิ่ง
รอบๆ ตัวคุณ ยังมีคนอีกหลายคน ที่ฉันไม่สามารถระบุจำนวนได้
เงาเลือนลางจากใคร ๆ กำลังวิ่งไล่ตามคุณเช่นเดียวกับฉัน
ต่างกันตรงที่ว่า
...
ระยะห่างจากตัวคุณ ของเขาแคบกว่าของฉัน
ก็เท่านั้น
...
ฝีเท้าของฉันเริ่มอ่อนแรงลง
ความเร็วในแต่ล่ะก้าวที่ออกวิ่ง ลดลงจนน่าใจหาย
ตอนนี้ ฉันเพียงแต่เดินเร็วๆ ตามคุณไปเท่านั้น
ในเมื่อความจริงที่ฉันพบตรงหน้า
เป็นฉันฝ่ายเดียวเท่านั้น ที่วิ่งไล่ตามคุณมาโดยตลอด
คงเป็นเช่นเดียวกัน.. กับอีกหลายคนที่กำลังวิ่งตามคุณอยู่ในขณะนี้
...
เท้าของฉันกำลังจะหยุดก้าวเดิน
ฉันไม่แน่ใจว่ามันเป็นเพียงแค่การหยุดพักเพื่อออกแรงวิ่งต่อ
หรือเป็นการหยุด.. เพื่อมองแผ่นหลังของคุณห่างออกไปจนลับสายตา
ตอนนี้ฉันกำลังรอ
คุณจะหันกลับมามองและหยุด เพื่อให้ฉันออกวิ่งไปยืนเคียงข้างคุณ
หรือคุณจะไม่สนใจ โดยยังคงวิ่งตามอะไรบางอย่างข้างหน้าไป
ปล่อยฉันให้หยุดยืนอยู่ตรงนั้น
.. ตลอดไป ..
?
...
มองย้อนกลับไป
ในวันที่ฉันเคยคิดว่า เคยเดินเคียงข้างไปกับคุณ
ในความเป็นจริงแล้ว ไม่เลย..
ฉันไม่เคยได้อยู่เคียงข้างในวันนั้นหรือในวันไหนๆ
...
เป็นคุณ
ที่ก้าวนำฉันไปครึ่งก้าว
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ออกเดิน
...